Przeczytane Książki.
  KSIĄŻKA TV   KSIĄŻKI I LUDZIE   KATALOG KSIĄŻEK   ZNALEZIONE W KSIĄŻKACH   KONKURSY   COOKIES
 
Dział: historia
rozmiar czcionki:  A A A

Słynne biblioteki (7)

2010-12-11 10:50:56
Biblioteka Narodowa

     Biblioteka Narodowa w Warszawie - centralna biblioteka polska podległa Ministerstwu Kultury. Gromadzi książki, periodyki, publikacje elektroniczne i audiowizualne wydawane na terenie RP oraz polonika zagraniczne. Jest najważniejszą biblioteką naukową o profilu humanistycznym, głównym archiwum piśmiennictwa narodowego i krajowym ośrodkiem informacji bibliograficznej o książce, placówką naukową, a także ważnym ośrodkiem metodycznym dla innych bibliotek w Polsce.

     Historia biblioteki sięga XVIII wieku (Biblioteka Rzeczypospolitej). We współczesnej formie powołana została rozporządzeniem Prezydenta RP z mocą ustawy z dnia 24 lutego 1928. Została otwarta w 1930.

     Mieści trzy piony organizacyjne: Książnica - właściwa biblioteka; Instytut Bibliograficzny Biblioteki Narodowej; Instytut Książki i Czytelnictwa. Obecnie zbiory Biblioteki Narodowej należą do najliczniejszych w kraju. Wśród ponad 7 900 000 jednostek, przechowywanych w końcu roku 2004 w magazynach bibliotecznych, było ponad 160 000 woluminów druków wydanych przed 1801 rokiem, ponad 26 000 jednostek rękopiśmiennych (w tym 6887 rękopisy muzyczne), ponad 114 000 druków muzycznych, 400 000 rycin, fotografie i inne dokumenty ikonograficzne, ponad 101 000 atlasów i map, ponad 2 000 000 jednostek dokumentów życia społecznego oraz ponad 2 000 000 książek i blisko 800 000 woluminów czasopism XIX-XXI-wiecznych.

     Główna siedziba Biblioteki Narodowej znajduje się w Warszawie w al. Niepodległości 213 (Ochota), a Dział Zbiorów Specjalnych przy pl. Krasińskich 3/5 (Nowe Miasto). Status biblioteki narodowej, jako jedyna w kraju prócz biblioteki warszawskiej, posiada również Biblioteka Jagiellońska w Krakowie.

     Największe i najbogatsze kolekcje zasiliły zbiory Biblioteki Narodowej w pierwszych latach jej istnienia. Prawdziwym zalążkiem Biblioteki Narodowej stały się powracające z tułaczki bezcenne kolekcje polskie. Największą tworzyły zbiory Muzeum Polskiego w Rapperswilu, liczące w chwili przewiezienia do Polski w 1927 r. około 65 000 woluminów książek i czasopism nowszych oraz blisko 4000 woluminów starych druków, ponad 2500 jednostek rękopiśmiennych, blisko 10 000 sztychów, a nadto wiele fotografii, map, atlasów i nut.

     Zaraz po nich plasują się, wywiezione ongiś przez carskich zaborców do Petersburga, zbiory Biblioteki Załuskich oraz Biblioteki Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie, które na mocy traktatu ryskiego z 1921 r. w latach 1923-1935 powróciły do kraju. Przejmując je biblioteka wzbogaciła się o ponad 45 000 starych druków, a wśród nich 1987 inkunabułów oraz prawie 14 tysięcy rękopisów. Około 30 000 woluminów zawierały cenne zbiory zlikwidowanej w 1874 r. paryskiej Biblioteki Batignolskiej, a 20 000 woluminów dublety Biblioteki Polskiej w Paryżu. Z około 30 000 woluminów składały się biblioteka Seweryna Smolikowskiego, współredaktora Wielkiej encyklopedii ilustrowane oraz Biblioteka Horyniecka książąt Ponińskich - obydwie przez spadkobierców podarowane Bibliotece Narodowej. Więcej, bo około 40 000 woluminów, 19 000 plansz i 700 rękopisów miała zabytkowa Biblioteka Wilanowska, przekazana przez ostatniego właściciela, Adama Branickiego, Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1932 r. przez prezydenta Ignacego Mościckiego oddana Bibliotece Narodowej w wieczysty depozyt.

     Zbiory specjalne Biblioteki mają dziś unikatową wartość. W narodowej książnicy są przechowywane najdawniejsze przekazy rękopiśmienne w języku polskim: Kazania świętokrzyskie (poł. XIV w.), Psałterz floriański (koniec XIV w.), Rozmyślanie przemyskie (XV w). Do najcenniejszych zabytków piśmiennictwa europejskiego - oprócz Testamentum novum (przełom VIII i IX w.), najstarszego rękopisu w zbiorach książnicy - należą kunsztownie i bogato iluminowane kodeksy Ewangeliarz Anastazji w srebrnej, częściowo złoconej oprawie (XII w.), Psałterz wilanowski (ok. poł. XIII w.), czternastowieczne Roman de la Rose, Calendarium Parisiense i Revelationes sanctae Birgittae (ok. 1375-1395), Legenda aurea (ok. 1480) oraz Cosmographia - jeden z wcześniejszych odpisów (1467) Geografii Ptolemeusza.

Dodaj do ulubionych Dodaj do ulubionych     Poleć artykuł znajomemu Poleć znajomemu     Dodaj swój komentarz Dodaj komentarz
 

Wyślij e-mail rekomendujący ten artykuł

E-mail adresata
 
 
Słynne biblioteki (7)

Czytaj cały artykuł

 
Twoje Imię i Nazwisko
 
Twój E-mail
 
 

Dodaj swój komentarz do artykułu.
 
Komentarz
 
Autor
 
 
Wasze komentarze
Jeszcze nie skomentowano powyższego artykułu.
Wszystkie komentarze są własnością ich autorów. Autor ponosi pełną odpowiedzialność za treść wpisu. Jeżeli wynikną z tego konsekwencje prawne, redakcja może przekazać wszelkie informacje stronom zainteresowanym na temat danego użytkownika oraz pomóc w jego zlokalizowaniu.
Szukaj 
 
Twój Profil
Login
 
Hasło
 
 
Wpisz swój adres e-mail, który podałeś przy rejestracji.
E-mail
 
Szukamy Przyjaciół Książek
Jeśli jesteś zainteresowany współtworzeniem społeczności czytelniczej naszego portalu...
 
O firmie   Współpraca   Redakcja   Polityka prywatności   Kontakt
Copyright © 2020 Przeczytane Książki. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt i realizacja L77